न्यूज अभियान
हरेक खबर विशेष खबर

काठमाडौँ, २९ असार । देशमा सुशासनको नारा लगाउने र भ्रष्टाचार नियन्त्रणको कमाण्ड सम्हाल्ने सर्वोच्च निकाय हो, अख्तियार दुरुपयोग अनुसन्धान आयोग।

तर जब त्यही संस्थाको नेतृत्व गर्ने 'मिसन कमाण्डर' नै शङ्काको घेरामा पर्छन् र उनकै कार्यकालका शृङ्खलाबद्ध "आतङ्क" का कथाहरू सतहमा आउँछन्, तब विधिको शासनको धज्जी कसरी उडाइँदो रहेछ भन्ने कुरा बुझ्न कत्ति गाह्रो पर्दैन।

अहिले सामाजिक सञ्जालदेखि कर्मचारी वृत्तसम्म एउटै गम्भीर प्रश्न उठिरहेको छ, हिजो अरूलाई सदाचारको पाठ सिकाउने र 'तेह्र पाने' भराएर त्रसित पार्ने पूर्व प्रमुख आयुक्त नवीनकुमार (नवीनराज) घिमिरेको अकुत सम्पत्ति र पदीय दुरुपयोगको छानबिन कसले र कहिले गर्ने?

क्याबिनेट र नीतिगत भ्रष्टाचारका फाइललाई तामेलीको दराजमा थन्क्याएर "आफ्नो आङ्को भैंसी" लुकाउने यी महाप्रभुमाथि कानुनको लामो हात कहिले पुग्छ ?

त्यो हृदयविदारक सुसाइड नोट: "अख्तियार प्रमुखज्यू, २ सय वर्ष बाँच्नुस्!"
​घिमिरेको कार्यकाल कतिसम्म स्वेच्छाचारी र आतङ्कपूर्ण थियो भन्ने कुरा बुझ्न २०७६ साल श्रावणको त्यो कहालीलाग्दो घटना काफी छ।

मालपोत कार्यालय कलंकीमा कार्यरत रहँदा ९२ रोपनी सरकारी जग्गा कीर्ते प्रकरणमा मुद्दा खेपिरहेका त्रियुगा नगरपालिका–१० का पूर्वनायब सुब्बा हरिप्रसाद आचार्यले उदयपुरको रातामाटे जङ्गलमा झुन्डिएर आत्महत्या गरे।

​आफू पूर्ण रूपमा निर्दोष रहेको र बलीको बोको बनाइएको पीडा सहन नसकेर उनले देहत्याग गर्नुअघि दुई पाना लामो सुसाइड नोट छाडेका थिए। उक्त नोटमा आचार्यले लेखेका थिए:,​"म कसैको दुई रुपैयाँसमेत नखाने चोखो मान्छेलाई भ्रष्टाचारी बनाउन खोजियो।

अहिलेसम्म कसैको एक पैसा हिनामिना गरेको छैन, भ्रष्टाचार गर्ने कुरा त परै जाओस्। मलाई भ्रष्टाचारी देख्ने अख्तियार

प्रमुख नवीनकुमार घिमिरेज्यू, २ सय वर्ष बाँच्नुस्, शुभकामना!"

​निर्दोष कर्मचारीको यो चित्कार र आत्मदाहले घिमिरेको कार्यकालको तथाकथित 'भ्रष्टाचार विरोधी अभियान' भित्रको कुरुप पाटोलाई उदाङ्गो पारेको थियो। साना माछालाई समातेर मिडियाबाजी गर्ने, तर पर्दापछाडि ठूला माछा र बिचौलियासँग सेटिङ मिलाउने प्रवृत्तिले कति निर्दोषको सिन्दूर पुछियो र कतिको जीवन बर्बाद भयो भन्ने कुराको फेहरिस्त निकै लामो छ।

​'आतङ्कको साम्राज्य' र पर्दापछाडिको सेटिङ नेक्सस
​पञ्चायती पृष्ठभूमि भए पनि तत्कालीन एमालेको 'खास क्याडर' को पहिचान बनाएर अख्तियारको कुर्सीमा पुगेका घिमिरेले संस्थालाई न्यायको मन्दिर भन्दा पनि एउटा 'उगाही केन्द्र' मा परिणत गरेको आरोप कर्मचारीहरूले अहिले पनि लगाउने गरेका छन्।

उनको कार्यकाललाई धेरैले 'आतङ्कको स्वर्ण युग' का रूपमा स्मरण गर्छन्। ​तत्कालीन समयमा घिमिरेको 'दायाँ र बायाँ' हात बनेर कर्मचारी वृत्तमा आतङ्क फैलाउने, फाइल बार्गेनिङ गर्ने, र मुद्दा मिलाइदिने बहानामा 'तेह्र पाने' फारमको डर देखाएर व्यापक असुली मच्चाउने एउटा ठूलो गिरोह नै सक्रिय थियो।

उनका खासमखास कर्मचारी र बिचौलिया दलालहरूको त्यो सञ्जाल (Nexus) ले कसलाई थुन्ने र कसलाई उन्मुक्ति दिने भन्ने कुराको तराजु आफैँ बोकेर हिँड्थ्यो।

एमालेले नियुक्ति दिए पनि देश लुट्न र कर्मचारीलाई आत्महत्याको अवस्थामा पुर्‍याउन निश्चित रूपमा भनेको थिएन होला। तर, शक्तिको उन्मादमा घिमिरे र उनको कोटरी (Coterie) ले अख्तियारको गरिमालाई धुलोमा मिलाउने काम गरे।

अबको चुनौती: कसले गर्ने 'महाप्रभु'को हुटिट्याउँ छानबिन?
​सबैभन्दा पेचिलो प्रश्न यही हो— हिजो आफैँले कमाण्ड गरेको संस्था, जहाँ आज पनि घिमिरेकै कतिपय पुराना मान्छे र प्रभाव जीवितै छ, के त्यही अख्तियारले आफ्ना पूर्व-मिसन कमाण्डरमाथि निष्पक्ष छानबिन गर्न सक्ला?

"सानालाई ऐन, ठूलालाई चैन" को यो परम्परागत परिपाटीलाई चिर्न अब नयाँ र बलियो राजनीतिक इच्छाशक्तिको खाँचो छ।

​यतिबेला आम नागरिक र पीडित कर्मचारीहरूको नजर 'बालेन शाह सरकार' (काठमाडौँ महानगर र देशमा सुशासनको नयाँ आशा जगाएका नेतृत्व) तथा वर्तमान राज्य संयन्त्रमाथि टिकेको छ। यदि

देशमा साँच्चै भ्रष्ट र अति भ्रष्टहरूलाई कारबाही गर्ने हो भने:
​सम्पत्ति छानबिन र पदीय दुरुपयोगको अनुसन्धान: नवीनकुमार घिमिरेको पारिवारिक पृष्ठभूमि, उनी पदमा रहँदा र अवकाशपछि आर्जन गरेको अकुत धनसम्पत्तिको गहिरो छानबिन हुनुपर्छ।

​भित्री घेरा (Coterie) माथि डण्डा: घिमिरेका मतियार बनेर बार्गेनिङ गर्ने तत्कालीन भित्री संयन्त्रका कर्मचारी र बिचौलियाहरूलाई समेत अनुसन्धानको दायरामा ल्याइनुपर्छ।

​नयाँ नियुक्तिका लागि नजिर: अहिले भइरहेका र अब हुने उच्च पदस्थ नियुक्तिहरूमा बस्नेहरूले भोलिका दिनमा जिम्मेवारीपूर्वक काम गरुन् भन्नका लागि पनि यस्ता 'भष्मासुर' हरूको मुखुण्डो उतार्न ढिला भइसकेको छ।

​जबसम्म मुलुकमा नीतिगत र संस्थागत भ्रष्टाचारका नाइकेहरूलाई कठघरामा उभ्याइँदैन, तबसम्म जनमानसमा छाएको निराशा थप गहिरिँदै जानेछ।

हरिप्रसाद आचार्य जस्ता निर्दोषहरूको आत्माले न्याय पाउन र अख्तियार जस्तो पवित्र संस्थाको साख जोगाउन पनि पूर्व-महाप्रभु नवीनकुमार घिमिरेमाथिको छानबिन अब अपरिहार्य भइसकेको छ। के यो हिम्मत वर्तमान नेतृत्वले देखाउला? बजार प्रतीक्षा गरिरहेको छ।

यो पनि पढ्नुहोस् ।