सत्ता स्वार्थमा ओली–प्रचण्डको फेरि नजिकिँदो सम्बन्ध, जनजीविकाका मुद्दा ओझेलमा
काठमाडौं, २१ साउन । नेपाली राजनीतिमा सत्ता समीकरण फेरबदल कुनै नयाँ विषय होइन । तर, जनताको अपेक्षा, सुशासन र आर्थिक राहतका नाराबीच पटक–पटक बदलिने राजनीतिक गठबन्धनले आम नागरिकमा निराशा बढाउँदै गएको छ ।
पछिल्लो समय नेकपा (एमाले) अध्यक्ष केपी शर्मा ओली र नेकपा (माओवादी केन्द्र) का अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’ बीच पुनः सहकार्यको सम्भावना देखिएपछि राजनीतिक वृत्तमा नयाँ बहस सुरु भएको छ ।
राजनीतिक विश्लेषकहरूका अनुसार नेपाली कम्युनिष्ट राजनीतिमा लामो समयदेखि सत्ता समीकरण प्राथमिकतामा पर्दै आएको आरोप लाग्दै आएको छ ।
विगतमा एकअर्काका कटु आलोचक बनेका ओली र प्रचण्डबीच पटक–पटक बनेका समीकरणले पनि राजनीतिक स्थायित्वभन्दा सत्ता व्यवस्थापनलाई बढी प्राथमिकता दिएको भन्दै आलोचना हुने गरेको छ ।
जनताको प्रश्न– राहत कहाँ छ ?
महँगी, बेरोजगारी, भ्रष्टाचार नियन्त्रण, सेवा प्रवाह सुधार र सुशासन जस्ता विषयमा नागरिकको अपेक्षा बढिरहेका बेला दलहरू भने आन्तरिक शक्ति संघर्ष र सत्ता समीकरणमै केन्द्रित भएको आरोप लाग्ने गरेको छ ।
सर्वसाधारणको प्रश्न छ– सरकार परिवर्तनले जनताको जीवनमा वास्तविक परिवर्तन किन ल्याउन सकेन ? राजनीतिक दलहरूले चुनावका बेला गरेका प्रतिबद्धता किन कार्यान्वयन हुन सकेनन् ?
आर्थिक कठिनाइ, बजार मूल्यवृद्धि र रोजगारीको संकटका बीच राजनीतिक दलहरूबीच हुने सत्ता सहकार्यले जनतामा थप अविश्वास पैदा गरेको राजनीतिक विश्लेषकहरूको भनाइ छ ।
ओलीमाथि विपक्षीको आलोचना
एमाले अध्यक्ष ओलीमाथि विपक्षी दलहरूले विगतका शासन शैली, निर्णय प्रक्रिया र शक्ति केन्द्रीकरणको विषयमा आलोचना गर्दै आएका छन् । उनका समर्थकहरूले भने ओली नेतृत्वले विकास आयोजना, राष्ट्रिय हित र राजनीतिक स्थायित्वका पक्षमा काम गरेको दाबी गर्दै आएका छन् ।
ओली नेतृत्वका सरकारका निर्णयहरू, प्रशासन सञ्चालन शैली र केही विवादास्पद प्रकरणहरूलाई लिएर समय–समयमा प्रश्न उठ्ने गरेको छ । तर एमाले नेताहरू भने यस्ता आरोपहरू राजनीतिक पूर्वाग्रहबाट प्रेरित भएको बताउँदै आएका छन् ।
प्रचण्डको राजनीतिक यात्रामा फेरि सत्ता समीकरणको चुनौती
माओवादी केन्द्रका अध्यक्ष प्रचण्डले लामो समयदेखि परिवर्तन, सुशासन र सामाजिक न्यायको मुद्दा उठाउँदै आएका छन् । तर पछिल्ला वर्षहरूमा पटक–पटक फरक–फरक दलसँग सत्ता सहकार्य गरेपछि उनको राजनीतिक रणनीतिमाथि पनि प्रश्न उठ्ने गरेको छ ।
आलोचकहरूले प्रचण्डको राजनीति सत्ता केन्द्रित भएको आरोप लगाउने गरेका छन् भने समर्थकहरूले बदलिँदो राजनीतिक परिस्थितिअनुसार सहकार्य गर्नु लोकतान्त्रिक अभ्यास भएको दाबी गर्छन् ।
कांग्रेसभित्र पनि आन्तरिक संघर्ष
यता नेपाली कांग्रेसभित्र पनि नेतृत्व, पुस्तान्तरण र सत्ता रणनीतिलाई लिएर विवाद जारी छ । पार्टीभित्र संस्थापन र इतर समूहबीचको प्रतिस्पर्धाले आगामी राजनीतिक दिशाबारे बहस बढाएको छ ।
कांग्रेसका युवा नेताहरूले पार्टी सुधार, पुस्तान्तरण र जनतासँग प्रत्यक्ष जोडिने कार्यक्रमको माग गर्दै आएका छन् । प्रदेश सरकारहरूमा समेत बदलिँदो समीकरणले कांग्रेसको भूमिकामा असर पार्ने देखिएको छ ।
कम्युनिष्ट र कांग्रेस दुवैप्रति जनताको असन्तुष्टि
नेपालको राजनीतिमा ठूला दलहरू पटक–पटक सत्तामा पुगे पनि भ्रष्टाचार नियन्त्रण, सुशासन र आर्थिक सुधारमा अपेक्षित परिणाम नआएको भन्दै नागरिक असन्तुष्टि बढिरहेको छ ।
राजनीतिक दलहरूबीच हुने गठबन्धनलाई कतिपयले लोकतान्त्रिक आवश्यकता भनेका छन् भने आलोचकहरूले यसलाई पद बाँडफाँडको संस्कृतिका रूपमा व्याख्या गर्ने गरेका छन् ।
अबको प्रश्न– सत्ता कि सुधार ?
ओली–प्रचण्डबीच सम्भावित सहकार्यले तत्कालीन राजनीतिक समीकरण बदल्न सक्ने भए पनि यसको दीर्घकालीन प्रभाव भने उनीहरूले जनताका वास्तविक समस्या समाधान गर्न सक्छन् कि सक्दैनन् भन्नेमा निर्भर हुनेछ ।
राजनीतिक स्थायित्व, आर्थिक सुधार, भ्रष्टाचार नियन्त्रण र जनविश्वास पुनःस्थापना गर्न नसके जुनसुकै गठबन्धन बने पनि जनतामा निराशा कायमै रहने देखिन्छ ।
अब नेपाली राजनीतिमा मुख्य प्रश्न यही बनेको छ– नेताहरूको प्राथमिकता सत्ता संरक्षण हो कि जनताको जीवन परिवर्तन ?
यो पनि पढ्नुहोस् :
लडेको कम्युनिष्ट उठ्लान् ? प्रचण्ड–ओलीको चौथो सम्झौता
उपाय नलागेपछि ‘त्वं शरणम्’ : अस्तित्व जोगाउने दौडमा ओली–प्रचण्ड, माधव अझै सशंकित
कुर्सीका लागि कसम पनि कमजोर ! ओली–प्रचण्डको स्वार्थ गठबन्धन, माधव नेपाल ‘आगो’मा
